แซคเซฮวามัน

แซคเซฮวามัน

แซคเซฮวามัน (Sacsayhuaman) อยู่บนเทือกเขาแอนดีส (Andes) ที่ความสูง 12,142 ฟุต เมืองกุสโก ประเทศเปรู สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 900-1,200 นครหลวงเเห่งอารยธรรมอินคา (Inca Empire) เคยมีประชากรอาศัยอยู่กว่า 5,000 คน ป้อมปราการหินขนาดใหญ่เรียงตัวซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย นักโบราณคดียังหาคำตอบในการย้ายหินเเต่ละก้อนไม่ได้ เพราะไม่พบเครื่องมือที่นั่นเลย ชาวอินคาใช้อะไรในเคลื่อนย้ายหิน ใช้อะไรในการตัดหิน หินแน่นติดชิดกันมาก ซึ่งไม่มีทางที่จะสามารถนำกระดาษแทรกเข้าไประหว่างช่องหินยักษ์นี้ได้เลย เมื่อปี ค.ศ. 1983 องค์การยูเนสโก (UNESCO) จดทะเบียนมรดกทางวัฒนธรรมของโลก

ทฤษฎีการก่อสร้าง

ทฤษฎีการก่อสร้าง หินมีความสูง 2-8.5 เมตร น้ำหนัก 40-200 ตัน ใช้เเรงงานคน 7-10 คน ต่อการยกหินหนึ่งก้อน เเละการจัดเรียง หินบางก้อนมีนํ้าหนัก 200 ตัน ต้องใช้คน 1,000 คน ในการเคลื่อนย้ายหิน ซึ่งเป็นไปได้ยากมากในการก่อสร้างแซคเซฮวามัน

แซคเซฮวามัน หินถูกวางเป็นรูปนิ้วมือ 4 นิ้ว

หินที่นี่คือหินแกรนิต (Granite) คนสมัยนั้นยังไม่มีเครื่องมือที่ใช้ตัดหิน ไม่รู้จักล้อ ไม่มีเครื่องจักร ไม่รู้วิธีเรียงวางก้อนหินที่มีขนาดใหญ่เเบบนี้ เป็นไปไม่ได้ที่คนสมัยนั้นจะสามารถตัดหิน เเละเคลื่อนย้ายหินได้เช่นนี้ เนื่องจากหินแกรนิตต้องใช้เพชร (Diamond) ตัดเท่านั้น

แซคเซฮวามัน จุดลงจอดยูเอฟโอ

ทฤษฎีนักบินอวกาศโบราณเสนอว่า มนุษย์ต่างดาวมีส่วนร่วมในการสร้างแซคเซฮวามัน เพราะจุดบนสุดของภูเขาแอนดีส ปรากฏสถานที่จอดยูเอฟโอ แซคเซฮวามัน เเปลว่า หัวนกเหยี่ยวหรือมนุษย์นก เป็นไปได้ที่มนุษย์นกคือยานอวกาศของมนุษย์ต่างดาว เเละยานอวกาศได้มาจอดบนภูเขาแอนดีส เพื่อมอบวิศวกรรมชั้นสูงให้ชาวอินคาก่อสร้างอารยธรรม คนท้องถิ่นเรียกนกนี้ว่า พี่น้องอวกาศ

อ้างอิง : wikipedia